เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Keawgood
ตอนที่ 156 สังสารวัฏสลับกลับตาลปัตรดั่งความฝัน หากแม้นเริ่มใหม่ได้ ข้าก็ยังจะขอไขว่คว้า!
สำนักเสินเซียว ตำหนักหยุนติง!
ร่างบนแท่นเต๋าได้ยินความเคลื่อนไหวเบื้องหลัง จึงค่อยๆ ลอยขึ้นจากความว่างเปล่า จากนั้นก็หันหลังกลับมา
เมื่อเงยหน้ามองไป เห็นเพียงร่างนั้นสวมชุดนักพรตสีม่วงเข้ม ลวดลายสลับซับซ้อนพันเกี่ยว ประกอบกับมงกุฎนักพรตที่ดูหลุดพ้น
ยิ่งส่งให้ดูเหนือสามัญขึ้นไปอีกสามส่วน
คิ้วของนักพรตพาดเฉียงเข้าหาขมับ ไม่เพียงแต่มีสง่าราศีของเจ้าสำนัก ในขณะเดียวกันยามเอื้อนเอ่ย ก็ประดุจดั่งฤดูใบไม้ผลิในเดือนสาม
ทำให้ผู้คนรู้สึกอบอุ่นดั่งอาบสายลมวสันต์ ไม่รู้สึกอึดอัดกดดันแม้แต่น้อย
"เจ้าก็คือจี้ชิว?"
"เข้าสู่มรรคได้เพียงปีครึ่ง ก็สามารถบรรลุขั้นหลอมปราณ มองประวัติศาสตร์สำนักเสินเซียวที่ก่อตั้งมา 600 ปี เจ้าก็สมควรได้รับคำชมว่ายอดเยี่ยมที่สุดแล้ว"
"ว่ามาเถิด ต้องการให้สำนักมอบรางวัลอันใดให้แก่เจ้า?"