กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Keawgood
ตอนที่ 155 เจ้าสำนักส่งพระราชโองการยันต์ เข้าเฝ้าบนยอดเขา!
สำนักเสินเซียว ภายในตำหนักบริหาร
หลังจากพิจารณานักพรตชุดม่วงตรงหน้าอยู่ครู่หนึ่ง ในที่สุดเว่ยเฟิงก็ดึงสติกลับมาได้ อดไม่ได้ที่จะลูบเคราขาวใต้คาง ดวงตาทอประกายประหลาดใจ:
"ดี ดี ดีมาก!"
คำว่า 'ดี' สามคำรวดนี้ ถ่ายทอดความในใจของผู้ยิ่งใหญ่ระดับสร้างรากฐานที่ล้มลุกคลุกคลานมาครึ่งชีวิต บำเพ็ญเพียรมากว่าสองร้อยปีผู้นี้ออกมาจนหมดสิ้น
อายุขัยของเว่ยเฟิง แทบจะเทียบเท่ากับครึ่งหนึ่งของประวัติศาสตร์สำนักเสินเซียว
แต่ถึงแม้จะผ่านกาลเวลาอันยาวนานเช่นนี้ เขาก็ยังไม่เคยเห็นอัจฉริยะที่มีคุณสมบัติเลิศล้ำอย่างจี้ชิวผู้นี้มากนัก
อายุสิบแปดปีในระดับระยะปลายขับเคลื่อนปราณ ที่สำคัญกว่านั้นคือ เขาเพิ่งก้าวเข้าสู่เส้นทางบำเพ็ญได้นานแค่ไหนกัน?
ปีกว่าเท่านั้น!
แม้แต่ท่านปรมาจารย์ระดับแก่นทองคำผู้นั้น ก็ยังต้องใช้เวลาถึงสามปีกว่าจะทะลวงผ่านระดับนี้มาได้