กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Keawgood
ตอนที่ 143 ข้า เป็นเพียงคนโดดเดี่ยวไร้ที่พึ่งจริงหรือ?!
ความมืดมิดในยามค่ำคืน ปกคลุมไท่อานอันยิ่งใหญ่ตระการตา
ดวงดาวระยิบระยับประดับประดาอยู่บนท้องฟ้า สว่างไสวราวกับแม่น้ำดารา
แต่โลกมนุษย์บนพื้นดิน กลับไม่อาจสงบเงียบได้เหมือนดั่งท้องฟ้ายามค่ำคืน
เมืองหลวงของจักรพรรดิต้าเยียนในอดีต บัดนี้สว่างไสวไปด้วยแสงไฟ
สวมมงกุฎจักรพรรดิบนศีรษะ สวมชุดคลุมมังกรดำ และเหน็บกระบี่ฟ้าชื่อเซียวไว้ที่เอว
หลิวหงนั่งอยู่บนบัลลังก์เพียงลำพัง ภายในตำหนักมีควันสีฟ้าลอยคละคลุ้ง ขันทีคนสนิทหลายคนกำลังยืนล้อมรอบตัวเขา และเอ่ยปากเกลี้ยกล่อมด้วยความหวังดีว่า:
"ฝ่าบาท กองกำลังกบฏไท่ผิงมีอำนาจยิ่งใหญ่ บัดนี้กองทัพได้บุกตะลุยมาจนถึงไท่อานแล้วพ่ะย่ะค่ะ"
"หาก... หากท่านแม่ทัพหวงฝู่พ่ายแพ้ ก้าวต่อไปกองทัพศัตรูจะต้องบุกประชิดเมืองหลวง ถึงเวลานั้นหากฝ่าบาทยังคงยืนหยัดอยู่ที่นี่ เกรงว่า...
เกรงว่าบ้านเมืองอาจจะสูญสิ้นได้นะพ่ะย่ะค่ะ!"