เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Keawgood
ตอนที่ 142 ไท่อาน? ข้ากลับมาแล้ว!
ควบม้าฝ่าแสงอาทิตย์ยามอัสดงกลับไป โดยมีเพียงหลิวเสวียนศิษย์รักคอยเดินทางอยู่เคียงข้าง
เนิ่นนานผ่านไป เสียงที่เจือไปด้วยความเหนื่อยล้าจึงเอ่ยถามออกมาจากปากของหลูจื๋ออย่างเลื่อนลอย:
"เหตุใดจึงกลายเป็นเช่นนี้ไปได้?"
ใต้หล้ายิ่งเจริญรุ่งเรืองเฟื่องฟูมากเท่าใด ก็ยิ่งต้องเริ่มต้นจากการกบฏต่อต้าเยียนอย่างนั้นหรือ?
แต่ถึงแม้จะเกิดการเข่นฆ่าสังหารจนสามารถเปลี่ยนฟ้าสีครามได้ เจ้าจะรับประกันได้อย่างไรว่าราชวงศ์ใหม่จะดีกว่าราชวงศ์เก่า?
"หลิวเสวียน เจ้าคิดว่าคำพูดของจางจฺวี้ลู่ มีเหตุผลมากน้อยเพียงใด?"
เมื่อได้ยินคำถามของอาจารย์ดังขึ้นที่ข้างหู หลังจากเงียบไปครู่หนึ่ง หลิวเสวียนก็เม้มริมฝีปากและเอ่ยขึ้น:
"เสวียนก็ไม่ทราบเช่นกัน"
"คิดว่าคงต้องรอให้ทุกอย่างสงบลง และความจริงปรากฏขึ้นมาเสียก่อน จึงจะสามารถตัดสินได้"