กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นายครับผมรักนาย
ตอนที่ 163 ผู้เดียวดายใต้แสงจันทร์
เขาจ้องมองเจียงหวยด้วยความรู้สึกหลากหลายปะปนกัน ในใจเต็มไปด้วยความรู้สึกผิดและความละอายใจ
ดวงตาคู่นั้นที่เคยแน่วแน่และเปล่งประกาย บัดนี้ปิดสนิทอย่างเงียบงัน ราวกับกำลังบอกเล่าถึงความโหดร้ายของอุบัติเหตุครั้งนี้ นิ้วมือของสวี่จาวหยางสั่นเล็กน้อย เขาอยากยื่นมือออกไปสัมผัสแก้มของเจียงหวย แต่ก็กลัวจะรบกวนความสงบของอีกฝ่าย
เขาเสียใจอย่างยิ่ง เอาแต่ถามตัวเองซ้ำ ๆ ว่า “ทำไมคนที่นอนอยู่ตรงนี้ถึงเป็นเขา ไม่ใช่ฉัน”
เจียงหวยตรงหน้าเปราะบางชวนให้ปวดใจราวกับเครื่องกระเบื้อง นี่เป็นครั้งที่สองแล้วที่เขาต้องบาดเจ็บและเข้ารับการรักษาในโรงพยาบาลเพราะปฏิบัติภารกิจ ทุกครั้งที่เห็นภาพเช่นนี้ หัวใจของสวี่จาวหยางก็เจ็บปวดราวกับถูกมีดกรีด