กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นายครับผมรักนาย
ตอนที่ 162 ผู้เดียวดายใต้แสงจันทร์
นอกประตูห้องฉุกเฉิน สวี่จาวหยางกับพวกกำลังรอคอยอย่างร้อนรน ไม่มีใครพูดอะไรกันมากนัก มีเพียงการใช้สายตาสื่อสารถึงความตึงเครียดและความกังวลของกันและกัน
แสงไฟในทางเดินส่องสะท้อนใบหน้าเคร่งขรึมและตึงเครียดของพวกเขา อากาศราวกับแข็งตัว มีเพียงเสียงเครื่องมือภายในห้องฉุกเฉินที่ดังเป็นจังหวะอย่างเย็นชา กระทบสายใจของทุกคน
แม้หวงฮ่าวจะพยายามรักษาความสงบ แต่จากการที่เขาเหลือบมองนาฬิกาข้อมือเป็นระยะ รวมถึงริมฝีปากที่เม้มแน่น ก็เห็นได้ว่าภายในใจของเขาปั่นป่วนไม่แพ้กัน