กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 165 ไม่ปิดบังแล้ว ฉันเป็นนักฝึกสัตว์อสูรเทพอสูร อ้อ แล้วก็รู้ความลับของการวิวัฒนาการขั้นสุดยอดด้วย!
ในสวนของวิลล่าคึกคักกันจนเกินเหตุไปหน่อย
ซูมู่เฉินยืนอยู่ข้างๆ มุมปากกระตุกนิดๆ ในใจทั้งจนปัญญาทั้งขำ
คู่หูสัตว์อสูรของเขาแต่ละตัวทำท่าเหมือนได้เจอญาติที่พลัดพรากกันไปนาน
พอเห็นซ่างกวนชิงก็พากันเรียก “แม่ครับ แม่ครับ” ไม่หยุด
ภาพตรงหน้าทำเอาเขาอึดอัดอยู่พักหนึ่ง
“แมวหมวกงอบ ที่นี่คือบ้านของเราแล้วนะ!”
ซูมู่เฉินพยายามดึงเรื่องกลับเข้าประเด็น แล้วแนะนำบ้านให้แมวหมวกงอบตัวใหม่ฟัง
แต่ยังพูดไม่ทันจบ กิเลนน้อยก็ขัดขึ้นมาก่อน
“หลงหลง!” (แม่!)