กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 164 ไม่รู้ว่าพ่อจะรับมือกับผลงานชิ้นใหญ่ขนาดนี้ไหวหรือเปล่า!
เครื่องบินค่อย ๆ ลดระดับลงจอดที่สนามบินนานาชาตินครโม่ตูของหัวเซี่ย
ลำตัวเครื่องบินขนาดใหญ่แล่นผ่านรันเวย์ พร้อมส่งเสียงคำรามต่ำ ๆ ดังสนั่น
ประตูเครื่องบินเปิดออก ซูมู่เฉินเดินตามผู้โดยสารคนอื่น ๆ ออกจากเครื่อง ก่อนจะเหยียบลงบนผืนดินที่คุ้นเคยอีกครั้ง
พอเดินออกจากสนามบิน เขาก็สูดหายใจเข้าลึก ๆ
อืม... อากาศเย็นขึ้นมาพอสมควรเลยแฮะ
เดือนพฤศจิกายนของนครโม่ตูยังคงหนาวอยู่ไม่น้อย
ถึงขนาดที่แมวหมวกงอบ แมลงปอเนตรมายา และพวกมันตัวอื่น ๆ ต่างก็ไม่ค่อยชอบอากาศแบบนี้สักเท่าไร
พอเห็นแบบนั้น ซูมู่เฉินก็ส่งพวกมันเข้าไปเล่นในพื้นที่ลับทันที
ส่วนที่เหลือไว้ข้างกายก็มีแค่กิเลนน้อย