เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แมวซ่าล่านิยาย
บทที่ 153 จอมเซียนขั้นเก้าในเขตไร้ผู้คน
บทที่ 153 จอมเซียนขั้นเก้าในเขตไร้ผู้คน
"พวกเขา? เจ้าหมายความว่า..." สีหน้าของฉินเฟิงพลันเคร่งขรึมลง
เขานึกถึงปรากฏการณ์ผิดปกติที่จะบังเกิดขึ้นทุกครั้งเมื่อมียอดฝีมือระดับปราชญ์เซียนขึ้นไปตกตายในทวีปเก้าสุริยัน
ตั้งแต่ปราชญ์เซียนจนถึงราชันเซียนเมื่อดับสูญ ล้วนมีดาวตกพาดผ่าน แต่ยามที่จอมเซียนดับสูญ ปรากฏการณ์นั้นแลดูราวกับดวงจันทร์ทั้งดวงร่วงหล่นลงมา
เช่นนั้นจักรพรรดิเซียนเล่า มิใช่ดวงอาทิตย์หรอกหรือ และหากดวงอาทิตย์ร่วงหล่น จะมิใช่ปรากฏการณ์แห่งการดับสูญของจักรพรรดิเซียนหรอกหรือ
"ประมุขแคว้นฉินคงนึกออกแล้ว มิผิด ดวงอาทิตย์ทั้งเก้าดวงนี้เป็นตัวแทนของจักรพรรดิเซียนทั้งเก้าองค์ หากประมุขแคว้นสังเกตดูให้ละเอียดก็จะพบว่า แท้จริงแล้วสุริยันทั้งเก้าดวงนี้มีขนาดที่แตกต่างกันพ่ะย่ะค่ะ" ฟั่นชวนเหนียนเงยหน้ามองดวงอาทิตย์ทั้งเก้าดวงนั้นพลางเอ่ยขึ้นเสียงเบา