กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 315 ฉันรับปากพวกเขาแล้ว
พอเดินเข้าไปในบ้านไม้ อันเสี่ยวไห่ก็เห็นภาพแปลกตาภาพหนึ่ง
อาจารย์ของคุนจี้นั่งอยู่ตรงกลางบ้านไม้ มีคนแปดเก้าคนทั้งยืนทั้งนั่งรายล้อมเขาเอาไว้ ทุกคนต่างจ้องมองเขาเขม็งไม่กะพริบตา
เซี่ยตานกับนักเลงหน้าตาถมึงทึงอีกคนถืออีโต้คนละเล่มจ่ออยู่ที่คอของเขา เซี่ยตานยังคอยทำท่าเงื้อมีดฟันขู่เป็นระยะ ๆ ใบมีดวาววับแกว่งไปมาอยู่ใกล้คอจนน่าหวาดเสียว
“เซี่ยตาน พาพวกลูกน้องออกไปข้างนอกก่อน ฉันมีเรื่องจะคุยกับเขาสักหน่อย”
“ลูกพี่ ระวังตัวด้วยนะ ตาแก่คนนี้เจ้าเล่ห์เพทุบายจะตาย อย่าเผลอปล่อยให้เขาหนีไปได้ล่ะ!” เซี่ยตานพูดด้วยความกังวลเต็มหน้า
อันเสี่ยวไห่ยิ้มมุมปาก เขารู้ดีว่าเซี่ยตานกำลังไว้หน้าเขาอยู่ เซี่ยตานไม่ได้กลัวว่าอาจารย์ของคุนจี้จะหนีหรอก แต่กลัวว่าอันเสี่ยวไห่จะถูกเขาจับตัวไว้ต่างหากล่ะ
“ไม่เป็นไร หนีก็ให้หนีไป ที่ฉันสั่งให้พวกนายจับตัวเขาไว้ จริง ๆ ก็แค่กะจะคุยด้วยไม่กี่คำเท่านั้นแหละ ถ้าเขาไม่อยากฟังจริง ๆ ก็ช่างเถอะ”