กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 309 กองหน้าระดับไหนถึงจะพอ
“ลูกพี่ คิดอะไรอยู่เหรอครับ?”, ไล่ตงหลินเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงระมัดระวังและแผ่วเบา
ตั้งแต่ที่อันเสี่ยวไห่มาถึงในวันนี้ ทักทายกันเสร็จก็เอาแต่นั่งเงียบขรึมขมวดคิ้วแน่นไม่ปริปากพูดอะไรออกมาเลยสักคำ
“อ๋อ ไม่มีอะไรหรอก……”, อันเสี่ยวไห่เพิ่งได้สติกลับคืนมา “แล้วคุนจี้ล่ะ? หมอนั่นหายหัวไปไหนซะล่ะเนี่ย”
“เขาอยู่กับเล่อจ๋ายครับ คุนจี้เข้ากันได้ดีกับเล่อจ๋ายสุดๆ แถมคุณย่าของเล่อจ๋ายก็เอ็นดูอาไล่มาก ถึงกับออกปากบอกว่าจะรับเขาเป็นหลานบุญธรรมเลยด้วยซ้ำ”
“มีเรื่องแบบนี้ด้วยเหรอเนี่ย ดีจริงๆ เลยนะ…… ว่าไปแล้วอยู่กับเล่อจ๋ายก็สบายใจดีจริงๆ ผ่อนคลายดีด้วย”
“นั่นสิครับ”, ไล่ตงหลินพยักหน้ารับด้วยความเห็นพ้องต้องกัน “ช่วงนี้ผมเองก็ชักจะติดใจอยากจะไปคลุกคลีเล่นกับเล่อจ๋ายบ่อยๆ เหมือนกัน ความรู้สึกทุกข์สุขโกรธดีใจของเขาแสดงออกมาทางสีหน้าหมด ไม่เคยมานั่งเก็บกดแกล้งทำเป็นโกรธเคืองใส่ใครส่งเดช ถ้าหากว่าทุกคนบนโลกใบนี้ใช้ชีวิตใสซื่อบริสุทธิ์แบบเล่อจ๋ายได้ทั้งหมดก็คงจะดีสินะครับ”
“นั่นสิ… อาไล่ เลิกกดดันตัวเองแบกรับอะไรหนักหนาขนาดนั้นได้แล้ว นายต้องรู้จักแบ่งเวลาพักผ่อนบ้างนะ ดูท่าทางสภาพร่างกายและจิตใจของนายตอนนี้แย่มากเลยรู้ตัวไหม”