ตอนที่ 308 เรือนจำแห่งที่หนึ่งยามค่ำคืน

ตอนที่ 308 เรือนจำแห่งที่หนึ่งยามค่ำคืน

หลังจากสงบสติอารมณ์ลงได้แล้ว อันเสี่ยวไห่ก็ขี่มอเตอร์ไซค์มุ่งหน้าไปยังชุมชนแออัดกลางเมืองแห่งหนึ่งที่ตั้งอยู่ใกล้กับหมู่บ้านสุ่ยเถียน จอดรถเสร็จก็เดินลัดเลาะซอกซอนไปตามตรอกซอกซอยของชุมชนแออัดกลางเมืองอยู่พักใหญ่ ในที่สุดก็เดินเข้ามาในตึกแถวตึกหนึ่ง

เขาเคาะประตูเบา ๆ เสียงเปิดประตูต้อนรับดังขึ้น เจ้าป่า เป็นคนเปิดประตูให้อันเสี่ยวไห่เดินเข้ามาข้างใน มันกวาดสายตามองสำรวจด้านหลังของอันเสี่ยวไห่อย่างละเอียดถี่ถ้วน เมื่อแน่ใจว่าไม่มีความผิดปกติดน่าสงสัยอะไร ถึงค่อยปิดล็อกประตูลงกลอนอย่างแน่นหนา

ฮงเผ้ากำลังนั่งกินบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปอยู่ ห้องพักไม่ค่อยมีระบบระบายอากาศที่ดีนัก กลิ่นอับชื้นผสมกลิ่นบะหมี่ลอยตลบอบอวลจนชวนให้รู้สึกอึดอัดเล็กน้อย

ทันทีที่เห็นอันเสี่ยวไห่เดินเข้ามา ฮงเผ้าก็รีบผุดลุกขึ้นยืนโค้งคำนับทักทาย เส้นบะหมี่สองเส้นยังคงห้อยต่องแต่งอยู่ข้างมุมปาก “พี่ไห่ อาคุนกับหัวหน้าพากลับไปก่อนแล้ว ที่นี่เหลือแค่พวกเราสองคนครับ”