กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 305 ยังคงร้อนแรงดั่งเปลวไฟ
ท่าเรือรกร้างไร้ผู้คน
อาหั่วเหวี่ยงกระป๋องเบียร์เปล่าในมือขว้างออกไปสุดแรงเกิดตกลงสู่ท้องทะเลกว้างใหญ่ พร้อมกับใช้หัวไหล่สะกิดเบาๆ ไปที่อันเสี่ยวไห่ “เสี่ยวไห่ คิดอะไรอยู่เหรอวะ?”
“ฉัน… กำลังคิดเรื่องหลายๆ เรื่องอยู่น่ะ…”, อันเสี่ยวไห่สูดลมหายใจเข้าลึกๆ แล้วเอ่ยปากตอบด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา
“นายนี่… ดูเงียบขรึมผิดแปลกไปจากเมื่อก่อนเยอะเลยนะ!”, ทิ้งช่วงเว้นระยะไปนานพอสมควร อาหั่วถึงได้เอ่ยพึมพำขึ้นมาลอยๆ
“เหรอ? อาจจะจริงอย่างที่นายว่าก็ได้มั้ง…”
อันเสี่ยวไห่ก้มหน้าลงมองต่ำ ความรู้สึกของอาหั่วไม่ได้ผิดเพี้ยนไปเลยสักนิด เพราะในตอนนี้เรื่องราวที่สุมแน่นอยู่ในหัวใจของเขามีแต่จะเพิ่มปริมาณทวีคูณมากขึ้นเรื่อยๆ ทุกทีจริงๆ
“เสี่ยวไห่ ช่วงนี้สภาพคล่องการเงินของนายพอจะตึงมือไหม ถ้าไม่ได้ติดขัดอะไร ขอยืมเงินสักสองหมื่นหยวนหน่อยสิ”
“ได้สิ จะเอาเป็นเงินสดหรือให้โอนเข้าบัญชีล่ะ?”
“แบบไหนก็ได้”