กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 298 ลานเป่าซาน
“เวรเอ๊ย! แม้ว่าฉันจะมองนายเป็นพี่น้องแท้ ๆ แต่ขอบอกไว้ก่อนนะเว้ย ว่าฉันไม่ใช่บ้านนอกเข้ากรุงสักหน่อย!”
“เทียนโย่ว นายเบามือหน่อยนะ แม้ว่าฉันจะมั่นใจมากก็เถอะ แต่การทำธุรกิจย่อมมีความเสี่ยงเสมอ เข้าใจที่ฉันพูดไหม?”
“กลัวทำไมวะ? สมมุติว่าเจ๊งขึ้นมา อย่างมากก็แค่หนีหัวซุกหัวซุนแค่นั้นแหละ ยังไงซะนายก็เคยปากพล่อยบอกว่าจะเลี้ยงดูฉันไม่ใช่เหรอ”
“เออ ๆ ก็ได้…” อันเสี่ยวไห่ชักสีหน้าหมั่นไส้ใส่สวีเทียนโย่วอีกรอบ “นายรู้จักประเมินสถานการณ์ให้ดีก็แล้วกัน เรื่องนี้ห้ามให้ความลับรั่วไหลออกไปเด็ดขาด แล้วจะไปพูดเรื่องนี้กับพวกนายพลพวกนั้นยังไง? จะบอกตอนไหน? นายต้องคิดทบทวนไตร่ตรองให้รอบคอบก่อนลงมือทำ”
“เรื่องนี้ฉันเข้าใจ!” สวีเทียนโย่วพยักหน้ารับด้วยสีหน้าจริงจัง วินาทีนี้เขากลับกลายร่างเป็นฝอจื่อเทียนผู้เย็นชาคนเดิมอีกแล้ว การสลับโหมดสวิตช์ไปมาอย่างไร้รอยต่อแบบนี้ มักจะทำให้อันเสี่ยวไห่รู้สึกหวาดเสียวใจคอไม่ค่อยดีอยู่เรื่อยเลย