กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 297 ธุรกิจชิ้นใหญ่
“ฉันบอกแล้วไงว่านายวิตกกังวลตีโพยตีพายไปเอง ดูสิ หมอนี่ตั้งใจมาคุยเรื่องธุรกิจจริงๆ เห็นไหมล่ะ”
ตรงทางเดินส่วนตึกโพเดียม มีคนสองคนกำลังยืนพูดคุยกันอยู่ คนหนึ่งคือคนที่ใส่ชุดยูนิฟอร์มเมื่อครู่นี้ ส่วนอีกคนสวมสูทผูกเนกไทเนี้ยบกริบ
“ลูกพี่ ดูออกได้ยังไงเหรอครับว่าพวกมันมาคุยธุรกิจ?” คนใส่ชุดยูนิฟอร์มเอ่ยถามด้วยความนอบน้อม
“แกดูสิ ไอ้หนุ่มคนที่มาถึงทีหลัง เครื่องแต่งกายทั้งชุดมูลค่าทะลุหลักหมื่นแล้ว แต่งตัวแบบนี้มีแต่พวกคุณหนูไฮโซทายาทตระกูลมั่งมีเท่านั้นแหละ”
ประเด็นสำคัญคือ ท่าทางวางมาดของมันดูยิ่งใหญ่ถือตัว ชวนให้รู้สึกเหมือนพวกชอบใช้อำนาจสั่งการ แต่ในขณะเดียวกันก็ยังให้ความรู้สึกว่าเป็นคนมีมารยาทการศึกษาดี รู้จักประนีประนอมเกรงใจพนักงานเสิร์ฟ
พวกคุณชายทายาทคนรวยส่วนใหญ่ก็มักจะมีบุคลิกแบบนี้แหละ หมอนี่น่าจะเป็นทายาทรุ่นสองของบริษัทใหญ่แถวๆ นี้แหละมั้ย
ส่วนไอ้คนที่ขี่มอเตอร์ไซค์มาก็ไม่ธรรมดา อย่างที่แกบอกเมื่อกี้ กระเป๋าเงินของมันมีเงินสดพกติดตัวอย่างน้อยๆ เป็นหมื่นหยวน คนธรรมดาที่ไหนจะพกเงินสดก้อนโตวิ่งไปไหนมาไหนรวดเร็วแบบนี้
รถมอเตอร์ไซค์คันที่มันขับ ฉันยังแอบไปสืบให้คนช่วยเช็คราคาดูแล้ว แพงกว่ารถยนต์คันเล็กๆ ที่แกขับซะอีก!