เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 290 ภาพถ่าย
ถือเอกสารประวัติแม่ของคุนจี้อยู่ในมือ อันเสี่ยวไห่รู้สึกว่ากระดาษแผ่นนี้มันหนักอึ้งราวกับภูเขาทั้งลูก
คุนจี้ไม่ได้เปลี่ยนใจ เขายังคงยืนกรานยืนยันหนักแน่นว่าจะขอดูเอกสารให้ได้
อันที่จริง ตั้งแต่วินาทีที่อันเสี่ยวไห่ก้าวเท้าเดินเข้าห้องมา สายตาของคุนจี้ก็ไม่เคยละไปจากเอกสารในมือของเขาเลยแม้แต่น้อย ในตอนนั้นอันเสี่ยวไห่ก็พอจะคาดเดาการตัดสินใจของอาไล่ได้ตั้งแต่แรกอยู่แล้ว
คุนจี้ค่อย ๆเปิดเอกสารอ่านทีละหน้า นิ้วมือของเขาสั่นเทาอย่างเห็นได้ชัด ซึ่งเป็นเรื่องที่หาได้ยากยิ่งที่จะได้เห็นจากเขา
อันเสี่ยวไห่ส่งสัญญาณตาให้ไล่ตงหลิน เพื่อเตือนให้เตรียมตัวระแวดระวังพร้อมรับมือกับสถานการณ์ไม่คาดฝันที่อาจจะเกิดขึ้นได้ทุกเมื่อ
สิ่งที่ทั้งอันเสี่ยวไห่และไล่ตงหลินคาดไม่ถึงก็คือ พอคุนจี้อ่านเอกสารจนจบแล้ว กลับแสดงท่าทีสงบนิ่งผิดปกติ มีเพียงดวงตาคู่ที่แดงก่ำจนเส้นเลือดฝอยขึ้นเท่านั้นที่ฟ้องเปิดเผยความรู้สึกที่แท้จริงข้างในออกมา
อันเสี่ยวไห่ไม่ได้เอ่ยปากพูดอะไร ในเวลานี้ ต่อให้พูดอะไรออกไปก็คงไม่รู้ว่าจะสรรหาคำพูดไหนมาปลอบใจดี
ผ่านไปครู่ใหญ่ เป็นอันเสี่ยวไห่ที่เป็นฝ่ายทำลายความเงียบขึ้นมาก่อน