เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 289 เรียกว่ามีสติจริงเหรอ
วันรุ่งขึ้น ท้องฟ้ายังสลัวราง อันเสี่ยวไห่กับพานจ้วงจ้วงก็เดินทางมาถึงพื้นที่เป้าหมายกันตั้งแต่เช้าตรู่
ทั้งสองคนขับรถมอเตอร์ไซค์วนสำรวจรอบพื้นที่เป้าหมายนี้อยู่สิบกว่ารอบ จากนั้นก็ลงเดินเท้าสำรวจต่ออีกกว่าสองชั่วโมง ค้นหาร้านเกมตู้ขนาดใหญ่ในละแวกใกล้เคียงจนครบทุกแห่ง แถมยังเลือกจุดซุ่มสังเกตการณ์ทำเลดีๆ ไว้ได้ตั้งหลายจุด
พอถึงช่วงสิบโมงกว่าๆ ร้านเกมพวกนี้ก็เริ่มทะยอยเปิดประตูต้อนรับลูกค้า อันเสี่ยวไห่เดินไปประจำการรออยู่ที่จุดสังเกตการณ์ฝั่งตรงข้าม ส่วนพานจ้วงจ้วงก็ก้าวเท้าเดินดุ่มๆ เข้าไปในร้านเกมฝั่งตรงข้ามทันที
วันนี้พานจ้วงจ้วงไม่มีบทบาทช่วงเกริ่นนำเหมือนอย่างเมื่อวาน เขาเดินดุ่มๆ ตรงดิ่งเข้าไปที่ตู้เกมสล็อตทันที ไม่ถึงครึ่งชั่วโมงก็กดเสียเงินไป 8,000 หยวน แถมยังขอยืมเงินสำเร็จอย่างราบรื่น
หนึ่งชั่วโมงผ่านไป พานจ้วงจ้วงก็โดนลูกสมุนสองตัวนั้นคุมตัวลากไปเซ็นใบกู้ยืมเงินอีกรอบ
ท่าทางตบตาตีบทบาทนักพนันผีพนันเข้าสิงของพานจ้วงจ้วง ทำเอาอันเสี่ยวไห่ถึงกับอึ้งทึ่งไปเลย พานจ้วงจ้วงนี่มันเกิดมาเพื่อเป็นนักแสดงยอดฝีมือที่โดนวงการบันเทิงกลบฝังความสามารถไว้ชัดๆ!
วันนี้อันเสี่ยวไห่ไม่กล้าชะล่าใจทำตัวชิลเหมือนเมื่อวานแล้ว
ประมาทใครไม่ได้เด็ดขาด!
สัจธรรมข้อนี้อันเสี่ยวไห่ซาบซึ้งฝังใจมานานนมแล้ว แต่คนเรามักจะเป็นแบบนี้ พอเผลอได้ใจหน่อยเป็นต้องหลงระเริงทุกที จนเกือบจะซิ่งรถพลาดท่าไปเมื่อวานนี้