เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 286 แผนการ ทั้งหมดคือแผนการ
สุดท้ายฟู่กั๋วเหวยก็เลือกที่จะกลับไปกินข้าวที่บ้าน แถมยังพาต้วนเฉิงจื้อกลับไปด้วย เพื่อเปิดโอกาสให้อันเสี่ยวไห่มีเวลาเหลือเฟือในการย่อยเนื้อหาทั้งหมดที่เพิ่งได้ฟังในวันนี้
“อาจารย์ ท่านลำเอียง!” ต้วนเฉิงจื้อโวยวายด้วยสีหน้าไม่สบอารมณ์
“ลำเอียงเหรอ...” ฟู่กั๋วเหวยที่กำลังจูงจักรยานอยู่เงยหน้ามองท้องฟ้า “เฉิงจื้อ นายเคยคิดทบทวนดูบ้างไหมว่า ทำไมฉันถึงไม่ยอมเอาบันทึกของฉันให้นายดู แต่กลับยอมเอามันไปให้อันเสี่ยวไห่ยืมล่ะ?”
“เคยคิดสิครับ แต่คิดยังไงก็คิดไม่ออก”
“อันที่จริงฉันหวังว่านายจะคิดออกได้ด้วยตัวเองนะ แต่ดูสภาพหัวทึบของนายตอนนี้แล้ว บอกให้รู้เลยดีกว่า...”
สมุดบันทึกเล่มนั้น เป็นขุมทรัพย์ล้ำค่าก็จริง แต่ในขณะเดียวกันมันก็คือกรงขังด้วย
ในเวลาที่นายยังไม่มีปัญญาควบคุมมัน บันทึกเล่มนี้จะกลายเป็นกรงขังล่ามโซ่นายไว้ นายจะถูกขังติดอยู่กับกรอบในบันทึกนี้ไปตลอดชีวิต จนไม่มีทางก้าวข้ามผ่านมันไปได้เลย
กฎเกณฑ์มีไว้ตายตัว แต่คนเราต้องรู้จักพลิกแพลง วิธีการที่ดีวิธีหนึ่ง ไม่ได้แปลว่าจะเหมาะสมกับทุกคน ทุกคนต่างหากที่ต้องดิ้นรนค้นหาวิธีการที่เหมาะสมกับตัวเองที่สุด