ตอนที่ 285 ศิลปะและหลักการของการสะกดรอยตาม

ตอนที่ 285 ศิลปะและหลักการของการสะกดรอยตาม

ทั้งสองคนไม่ได้เดินทางกลับไปยังหมู่บ้านอาผอเจี่ยว หลังจากแยกย้ายกันแล้ว พานจ้วงจ้วงก็มุ่งหน้าไปที่ถนนกั๋วเฉียงใต้ ตรงนั้นมีห้องเช่าห้องหนึ่งที่เช่าเอาไว้ล่วงหน้าแล้ว และปล่อยทิ้งว่างไว้มาหลายเดือนแล้ว

ตามแผนการเดิมที่วางเอาไว้ตั้งแต่แรก อันเสี่ยวไห่วางแผนจะให้พานจ้วงจ้วงไปเช่าร้านค้าในตลาดอิเล็กทรอนิกส์ย่านกั๋วเฉียงใต้ เปิดร้านขายพวกชิ้นส่วนอิเล็กทรอนิกส์เล็กๆ น้อยๆ เพื่อดึงดูดความสนใจและเป้าหมายของฝ่ายตรงข้าม

แต่สถานการณ์มันเปลี่ยนแปลงเร็วเกินไป เฉินฮุ่ยจูคนที่คอยจ้องเล่นงานเขามาตลอด พอถูกตำรวจควบคุมตัวไว้ ปรากฏว่าจนป่านนี้ก็ยังดึงตัวออกมาไม่ได้ ส่วนหลิวหมิงก็ไม่มีแผนสำรองอะไรปล่อยออกมาอีกเลย เดาว่าคงกลัวว่าจะโดนตำรวจเพ่งเล็งเข้า หรือไม่ก็คงโดนเรื่องอื่นๆ รุมเร้าจนปลีกตัวไม่พ้นไปแล้วมั้ง

ยังไงซะพวกคนใหญ่คนโตเหล่านั้นต่างก็มีภารกิจรัดตัว มีเรื่องให้ต้องจัดการตั้งร้อยแปดพันเก้า ไหนเลยจะมีเวลาว่างมานั่งจ้องมองเขาที่เป็นแค่เศษมดปลวกอยู่ตลอดเวลาได้เล่า?

ช่วงนี้อันเสี่ยวไห่ซาบซึ้งเรื่องนี้ได้อย่างลึกซึ้งเลยทีเดียว ยิ่งคนมีตำแหน่งสูงส่งมากเท่าไหร่ ปัญหาความยุ่งยากรบกวนใจก็ยิ่งมีมากขึ้นตามไปด้วยเท่านั้น