เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 278 ค่ำคืนในเขตเป่าซาน
อันเสี่ยวไห่บิดคันเร่งมอเตอร์ไซค์พุ่งทะยานจากถนนปินไห่ตรงยาวไปจนถึงถนนเป่ยหวน ระหว่างทางได้ยินเสียงไซเรนตำรวจดังขึ้นตั้งหลายครั้ง แต่สุดท้ายก็ไม่มีรถตำรวจคันไหนขับตามมาสักคัน
มุมปากของอันเสี่ยวไห่กระตุกยิ้มขึ้นนิด ๆ
อาหั่วเคยบอกไว้ว่า ตำรวจจราจรเขาไม่ไล่กวดจริง ๆ จัง ๆ หรอก เต็มที่ก็แค่เปิดหวอส่งเสียงเตือนเท่านั้น อย่างแรกคือพวกเขาขับไล่ตามไม่ทัน อย่างที่สอง ถ้าเกิดไล่จี้จนคนร้ายสติแตกแล้วเกิดอุบัติเหตุทางรถยนต์ครั้งใหญ่ขึ้นมา เรื่องมันจะยิ่งยุ่งยากกันไปใหญ่
สู้รอไปเก็บกวาดซากพวกแก๊งซิ่งพวกนี้ทีหลังยังจะสะดวกและสบายใจกว่าตั้งเยอะ
ฟังดูแล้วอาจจะแปลกหู ชวนให้รู้สึกอึดอัดใจชอบกล แต่พอมาลองคิดดูดี ๆ แล้วมันก็มีเหตุผลอยู่ไม่น้อยเลย
พอขับมาได้ครึ่งทางของถนนเป่ยหวน อันเสี่ยวไห่ก็ผ่อนความเร็วลง ขืนบิดซิ่งต่อแบบนี้มีหวังโดนรวบคาหนังคาเขาแน่ ๆ เพราะตอนนี้ขับมาใกล้ถึงด่านตรวจเล็ก ๆ เข้าไปทุกทีแล้ว
ในยุคนี้ ด่านตรวจย่อยของเมืองเซินไห่ยังไม่ได้ถูกรื้อถอนออกไป