กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 277 เหนื่อยชะมัดเลย
“ฮ่า ๆ ๆ……”
ริมท่าเรือร้าง อาหั่วเหม่อมองออกไปทางทะเลอยู่ตั้งนาน จู่ ๆ ก็หัวเราะฮ่า ๆ ออกมา ทำให้อันเสี่ยวไห่ที่ยืนอยู่ข้าง ๆ เผลอยิ้มตามไปด้วย
“เสี่ยวไห่ นายไม่ได้เห็นสีหน้าตอนที่ไอ้บ้านั่นกำลังตื่นเต้นสุด ๆ น่ะสิ! ฉันว่ารอบนี้มีคนต้องซวยกันระนาวแน่ ๆ เว้ย! ฮ่า ๆ!”
“นั่นสิ มีคนซวยกันระนาวแน่ ๆ แต่คนอื่นฉันขี้เกียจจะไปสน ขอแค่เขาแอบอัดเสียงของคน ๆ นั้นมาได้ก็พอแล้ว”
อันเสี่ยวไห่พ่นลมหายใจเบา ๆ แล้วพูดขึ้น
“เฮ้อ…” อาหั่วถอนหายใจยาว “นายรู้ได้ยังไงวะว่าอาป๋อจะต้องติดกับแน่ ๆ”
“มีคนเตือนฉันน่ะ”
“ใครวะ”
“เพื่อนคนหนึ่ง เพื่อนที่ค่อนข้างพิเศษน่ะ”