เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 273 หอสังเกตการณ์ที่ดูแปลกตา
เฮนรี่ กู่ วิ่งเหยาะ ๆ กลับไปหยิบแสตมป์ ส่วนโจวเหมิ่งก็นั่งผึ่งผายจิบชาอยู่บนโซฟา สีหน้าเต็มไปด้วยความภูมิใจ
“เหล่าโจว นายบ้าไปแล้วรึไง!”
ในที่สุดภรรยาของโจวเหมิ่งก็ทนไม่ไหวอีกต่อไป ปกติเวลาเธอซื้อแสตมป์ทีไรก็ซื้อแค่ใบสองใบ ผ่านไปหลายปีรวม ๆ กันแล้วยังใช้เงินไม่ถึงสองสามพันหยวนเลยด้วยซ้ำ แถมยังโดนโจวเหมิ่งบ่นอุบอิบอยู่บ่อย ๆ
ใครจะไปคิดว่าวันนี้ โจวเหมิ่งอ้าปากขอทีเดียว 400 ใบ นั่นมันตั้งสองหมื่นกว่าหยวนเชียวนะ! เงินจำนวนนี้เกือบเท่ากับเงินเก็บหนึ่งในสามของสองสามีภรรยาเลย เงินเก็บที่สะสมมาตั้งหลายปีเนี่ยตั้งใจไว้ใช้เป็นสินสอดแต่งงานให้โจวซวิ่น ลูกชายนะ
“ฉันไม่ได้บ้าสักหน่อย” โจวเหมิ่งโบกมือปัด “ไอ้หนู แกบอกน้าเขาสิว่า ถ้าราคาพุ่งขึ้นไปถึงเท่าไหร่ถึงจะเหมาะที่จะปล่อยขาย!”
“400 หยวนครับ ผมว่าถ้าราคามันพุ่งขึ้นไปถึง 400 หยวนเมื่อไหร่ ถึงตอนนั้นขายก็น่าจะเหมาะพอดีเลยล่ะครับ” อันเสี่ยวไห่พูดทำเสียงหงอยเหงา
พรืด~
โจวเหมิ่งกลั้นไว้ไม่อยู่ พ่นน้ำชาออกมาเต็มพื้นห้อง
“เท่าไหร่นะ? แกบอกว่าราคาเท่าไหร่?!”