กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 243 พวกคุณพร้อมกันหรือยัง
หลังจากแยกตัวมาจากกลุ่มของไล่ตงหลินแล้ว อันเสี่ยวไห่ก็ยังไม่ได้กลับบ้านทันที แต่กลับเดินเตร็ดเตร่ไปจนถึงบริเวณแหลมทะเลโดยไม่รู้ตัว แล้วทิ้งตัวลงนั่งบนก้อนหินใหญ่ก้อนเดิม
ทะเลในยามค่ำคืนนี้ดูเงียบสงบเป็นพิเศษ สายลมทะเลพัดผ่านช่างอ่อนโยนเสียเหลือเกิน
เมื่อมองความมืดมิดที่เวิ้งว้างไร้ขอบเขตตรงหน้า แววตาของอันเสี่ยวไห่ก็มีประกายแสงวบวาบขึ้นมา
อันเสี่ยวไห่เฝ้าขบคิดถึงตาข่ายผืนใหญ่ในหัวมาโดยตลอด ตาข่ายผืนยักษ์ที่แผ่ประกายแสงระยิบระยับและเต็มไปด้วยความซับซ้อน ตาข่ายผืนนี้ อันเสี่ยวไห่ใช้เวลาปะติดปะต่อมันมานานถึงสามปีเต็มๆ!
สามปีแล้ว ในที่สุดตาข่ายผืนนี้ก็ใกล้จะเชื่อมโยงเข้าหากันได้อย่างสมบูรณ์แบบแล้ว โฉมหน้าที่แท้จริงของโลกใต้ดินเมืองเซินไห่ ปรากฏให้เห็นอยู่ตรงหน้าของอันเสี่ยวไห่เกือบจะทั้งหมดแล้ว!