ตอนที่ 242 ตั๋วแลกเงินธนาคาร

ตอนที่ 242 ตั๋วแลกเงินธนาคาร

ตอนที่อันเสี่ยวไห่กลับมาถึงหมู่บ้านก็ปาเข้าไปห้าทุ่มกว่าแล้ว เห็นบ้านของกลุ่มคุณขุนยังเปิดไฟสว่างอยู่ อันเสี่ยวไห่เลยเดินตรงดิ่งไปทางนั้น

ถึงแม้ว่าเมื่อครู่นี้เขาจะพูดคุยกับเหยียนหงได้อย่างสนุกสนานราวกับสนิทสนมกันดี แต่ในใจของอันเสี่ยวไห่ยังคงสงบนิ่งไร้ระลอกคลื่น หรือพูดให้ถูกคือค่อนข้างเย็นชาด้วยซ้ำ

ไม่รู้เพราะเหตุผลกลใด อันเสี่ยวไห่รู้สึกว่าการจะสร้างความไว้เนื้อเชื่อใจกับเหยียนหงช่างเป็นเรื่องที่ยากเย็นเหลือเกิน

อันเสี่ยวไห่เองก็บอกไม่ถูกเหมือนกันว่าเป็นเพราะอะไร อาจจะเป็นเพราะแววตาที่หลบตาไปมาไม่ยอมนิ่งของเหยียนหง หรืออาจจะเป็นเพราะสัญชาตญาณที่หกบางอย่างที่อธิบายเป็นคำพูดไม่ได้

บางที นี่แหละมั้งที่เขาเรียกว่าไม่ถูกคอกัน

ดูท่าทางแล้วโจวเหมิ่งน่าจะสัมผัสสภาวะจิตใจแบบนี้ของอันเสี่ยวไห่ได้ วันนี้เขาถึงแทบไม่ค่อยพูดอะไรปล่อยให้อันเสี่ยวไห่กับเหยียนหงเป็นคนพูดคุยแลกเปลี่ยนกันเสียเป็นส่วนใหญ่

“นี่มันเครื่องอะไรวะเนี่ย?”