เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 233 แสงอาทิตย์ส่องสว่าง
แสงอาทิตย์ส่องสว่างไปทั่วผืนแผ่นดิน ไม่แบ่งแยกคนดีหรือคนชั่วในโลกมนุษย์
— เซเนกา
แสงแดดในวันนี้แรงกล้ามาก รถเบนซ์สีดำเงาวับแต่ละคันสะท้อนแสงแดดระยิบระยับ จนทำให้คนมองตาลายไปหมด
เสียงเพลง “ประกายแห่งมิตรภาพ” จากในเรือนจำดังกระหึ่มก้องกังวาน จนแม้แต่คนที่ยืนอยู่ข้างนอกกำแพงรั้วสูงลิ่วของเรือนจำ ก็ยังได้ยินชัดแจ๋ว
สายตาของอันเสี่ยวไห่กวาดมองรถเบนซ์ทีละคัน รวมถึงใบหน้าที่เต็มไปด้วยความตั้งตารอคอยทีละคน นาน ๆ ทีคนจะมารวมตัวกันครบครันขนาดนี้ ถ้าไม่ฉวยโอกาสจดจำหน้าทุกคนเอาไว้ตอนนี้ แล้วจะไปรอถึงตอนไหนกันเล่า?!
“คุ๋นจี้ นายจะตื่นเต้นอะไรนักหนาเนี่ย?” อันเสี่ยวไห่เอ่ยถามด้วยความสงสัย เมื่อเห็นคุ๋นจี้ที่ยืนอยู่ข้างกายออกอาการอยู่ไม่สุข
“ก็ฉันดีใจนี่นา! อาไล่พ้นโทษออกมาแล้ว ในที่สุดฉันก็ไม่ได้อยู่คนเดียวแล้วเว้ย ฮ่า ๆ!” คุ๋นจี้ถูมือไปมาพลางพูดขึ้น
อันเสี่ยวไห่ถึงได้นึกขึ้นได้ว่า ลูกน้องของตัวเองดูเหมือนจะมีน้อยเกินไปหน่อย มีแค่คุ๋นจี้กับไล่ตงหลินนี่แหละ