ตอนที่ 231 การฝึกอบรมบทแรก

ตอนที่ 231 การฝึกอบรมบทแรก

อันเสี่ยวไห่ถือปืนเดินกลับเข้าห้องพักของตัวเอง ทิ้งตัวลงนอนแผ่หลาบนเตียงแล้วจมดิ่งลงสู่ห้วงความคิด

สวีเทียนโย่ว สวีจื้อเจี๋ย 073 ม่ายเสี่ยวอวี้ สามีภรรยาหลี่เฉิงหาง คุนจี... ใบหน้าของบุคคลแต่ละคนปรากฏวบวาบสลับกันไปมาอยู่ในหัวของอันเสี่ยวไห่ไม่หยุด

มิติระดับชั้นที่แตกต่างกัน ย่อมทำให้มองเห็นโลกใบนี้ในมุมมองที่แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง

ตอนนี้น้ำหนักความเข้าใจในประโยคนี้ของอันเสี่ยวไห่ ได้รับการซึมซับและตระหนักรู้ลึกซึ้งยิ่งขึ้นไปอีกขั้น

มุมมองที่คนระดับชั้นสูงมองลงมายังคนระดับชั้นล่าง ก็เปรียบเสมือนผู้ใหญ่ที่กำลังมองเด็กคนหนึ่ง ความคิดและเล่ห์กลตื้นเขินของเด็ก ๆ มักจะไม่มีทางรอดพ้นไปจากสายตาของผู้ใหญ่ไปได้หรอก

มีเพียงตัวเด็กเองเท่านั้นแหละที่ไม่รู้เนื้อรู้ตัวเอาเสียเลย นึกหลงระทึกคิดว่าตัวเองซ่อนตัวตบตาคนอื่นได้อย่างแนบเนียน ทั้งที่ความจริงแล้วผู้ใหญ่เขารู้เห็นทุกอย่างหมดเปลือก เพียงแต่เขาเลือกที่จะมองทะลุปรุโปร่งแต่ไม่ยอมพูดมันออกมาก็เท่านั้น

เปรียบเสมือนปืนกล็อก G17 กระบอกที่อยู่ในมืออันเสี่ยวไห่นี่แหละ เจ้าตัวมั่นอกมั่นใจนักหนาว่าซ่อนมันไว้ได้อย่างมิดชิดปลอดภัยดีแล้ว โดยใช้เทปกาวแปะติดมันไว้ที่ใต้ลิ้นชักของโต๊ะสองลิ้นชักในห้องพัก ซึ่งต่อให้พลิกแผ่นดินหาก็ไม่มีทางคาดคิดเจอแน่นอน ต่อให้ทำความสะอาดปัดกวาดเช็ดถูยังไงก็ไม่มีทางไปโดนมันเข้าได้หรอก