เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 196 การไล่ล่าในป่าชายเลน
“อาตง ทำไมนายถึงเอาแต่ตัวสั่นอยู่ได้วะเนี่ย? เป็นอะไร? ไม่สบายตรงไหนหรือเปล่า?”
บนเรือผิงเฟย เสี่ยวหาวขมวดคิ้วเอ่ยถามเจี้ยนเหรินตงด้วยความสงสัย
“เสี่ยวหาว ฉันไม่ได้ไม่สบายนะ แต่ฉันมีความรู้สึกสังหรณ์ใจไม่ค่อยดีเอาเสียเลย ในใจมันรู้สึกกระวนกระวายอึดอัดพิกล!”
“เฮ้ย! เจี้ยนเหรินตง นายช่วยหุบปากอัปมงคลนั่นหน่อยได้ไหมวะ? ให้ตายสิวะ อย่ามาพูดจาซวย ๆ แบบนี้บนเรือของฉันนะโว้ย!” ไอ้คนขับเรือผิวคล้ำรูปร่างผอมเกร็งส่งเสียงแสดงความไม่พอใจขึ้นมา
“พี่เฮย อย่าเพิ่งอารมณ์เสียสิครับ พวกเราเพิ่งจะเคยทำเรื่องแบบนี้เป็นครั้งแรกนี่นา จะมีอาการตื่นเต้นประหม่าบ้างเป็นธรรมดาแหละน่า!” เสี่ยวหาวรีบเอ่ยปากช่วยพูดไกล่เกลี่ยแก้ตัวให้
“เสี่ยวหาว นายไม่ต้องมาพูดแก้ตัวแทนฉันหรอก ฉันรู้สึกสังหรณ์ใจไม่ดีจริง ๆ นะเว้ย! สัญชาตญาณของฉันแม่นยำมาตลอด!” เจี้ยนเหรินตงยิ่งพูดก็ยิ่งลุกลนตื่นตระหนกหนักขึ้นไปอีก จนพาลทำให้คนอื่นอีกสองคนเริ่มหวาดระแวงไม่มั่นใจตามไปด้วย