เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 195 เริ่มลงมือกันเถอะ
เก้าโมงยี่สิบเอ็ดนาที โทรศัพท์ของอันเสี่ยวไห่ดังขึ้นในที่สุด เป็นเบอร์ของขุนจี้ ดังสามครั้งก็ตัดสายไป
ขุนจี้จัดการเรียบร้อยแล้ว!
อันเสี่ยวไห่เอื้อมมือไปตบไหล่หลินเสวียนเอ๋อร์เบาๆ หลินเสวียนเอ๋อร์ดีดตัวลุกขึ้นจากเตียงอย่างรวดเร็ว ตัวเบาหวิวราวกับภูตตัวน้อย
ทั้งสองคนเปลี่ยนเป็นชุดว่ายน้ำ แล้วสวมเสื้อผ้าธรรมดาคลุมทับไว้ด้านนอก เดินกอดคอออดอ้อนกันออกจากโรงแรมไป ทำเอาพนักงานหนุ่มที่เคาน์เตอร์ล็อบบี้ถึงกับมองตามด้วยความอิจฉาริษยาตาร้อนผ่าว
ทั้งคู่เดินไปซื้อขนมขบเคี้ยวหิ้วมาถุงใหญ่ที่ร้านสะดวกซื้อข้างๆ ก่อนจะเดินกอดรัดฟัดเหวี่ยงกลับเข้ามาในโรงแรม พอออกจากลิฟต์ปุ๊บก็รีบพากันเดินลัดเลาะลงบันไดหนีไฟลงมาที่ชั้นหนึ่งทันที แล้วเดินออกทางประตูลานพนักงานของโรงแรม
ทุกอย่างราบรื่นดี ไม่เจอใครขวางทางเลยสักคน
พอมาถึงบนรถ พานจ้วงจ้วงก็เตรียมตัวเสร็จเรียบร้อยแล้ว เขาเปิดกระเป๋าเป้ข้างตัว ไฟฉายดำน้ำสามกระบอกนอนนิ่งสนิทอยู่ข้างในนั้น
อันเสี่ยวไห่ถกเถียงหาข้อสรุปกับพานจ้วงจ้วงมาหลายรอบแล้ว การดำน้ำงมหาของกลางยาเสพติดครั้งนี้ ห้ามพกพาอุปกรณ์ดำน้ำติดตัวเด็ดขาด