เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 159 หน้าสถานีฌาปนกิจ
บนเครื่องบิน ที่นั่งชั้นหนึ่งมีคนน้อยมาก ที่นั่งว่างเพียบจนแทบไม่เต็ม ซึ่งก็ไม่แปลกหรอก ในยุคสมัยนี้การนั่งเครื่องบินก็ถือว่าแพงหูฉี่อยู่แล้ว นับประสาอะไรกับชั้นหนึ่งล่ะ
นอกจากอันเสี่ยวไห่แล้ว ในชั้นหนึ่งยังมีผู้ชายกับผู้หญิงอยู่อีกแค่สองคนเท่านั้น
ฝ่ายชายเป็นวัยกลางคนหัวล้านตรงกลางกบาล เนื้อตัวประดับประดาด้วยเครื่องเพชรทองคำวาววับ มองแวบเดียวก็รู้ทันทีว่าเป็นคนรวยกระเป๋าหนัก ส่วนฝ่ายหญิงถึงแม้จะห่อหุ้มตัวเองเอาไว้เสียมิดชิดหนาแน่น แต่อันเสี่ยวไห่ก็จำได้ตั้งแต่แวบแรก เธอคนนี้น่าจะเป็นพิธีกรสาวชื่อดังคนหนึ่งของสถานีโทรทัศน์เมืองเซินไห่
สำหรับคนทั้งสองคนนี้ อันเสี่ยวไห่ไม่ได้มีความคิดอยากจะทำความรู้จักแม้แต่น้อย พอเดินมาถึงที่นั่งของตัวเองแล้วก็นั่งลง ไม่ยอมลุกไปไหนอีกเลย เอาแต่หลับตาลงเหมือนกำลังนั่งพักผ่อนสงบจิตสงบใจอยู่เงียบๆ
เรื่องราวที่อัดแน่นอยู่ในหัวตอนนี้มันมีมากมายเหลือเกิน แถมยังมีปมปริศนาอีกตั้งเยอะที่ยังไม่คลี่คลาย ถือโอกาสช่วงเวลาเงียบสงบได้อยู่คนเดียวแบบนี้ ทบทวนรวบรวมข้อมูลในหัวเสียหน่อยเป็นไร