เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 153 สยบคนด้วยคุณธรรม
โอ๊ยๆๆ! หัวหน้า เจ็บครับ!
ไอ้เด็กเวรนี่ ยังมีหน้ามากล้าโวยวายว่าเจ็บอีกงั้นเหรอ?! โดนเอาไม้ทิ่มก้นฉันมันเจ็บไหมล่ะ! ยังจะมีหน้ามากล้าโวยวายอีกเหรอ… เมื่อกี้แกวิ่งยั่วโมโหฉันดีนักไม่ใช่รึไง? ไหนลองวิ่งยั่วให้ดูอีกรอบซิแก!
โจวเหมิ่งรู้สึกว่าไข่แทบแตก เพิ่งจะซัดก้นอันเสี่ยวไห่ไปป้าบเดียว ทำไมเขากลับรู้สึกเจ็บกว่ามันซะอีกวะเนี่ย!
ไอ้เด็กเวรนี่มือหนักเป็นบ้า ดันมาเจ็บตรงจุดสำคัญแบบนั้น ต่อให้เจ็บก็ยังอายไม่กล้าถอดกางเกงตรวจดูเลยด้วยซ้ำ ถ้าเรื่องนี้หลุดรอดแพร่งพรายออกไป คงเอาหน้าไปซุกไว้ที่ไหนไม่ได้แล้วจริงๆ
อุตส่าห์เจ็บตัวอยู่แท้ๆ แถมยังต้องกัดฟันวิ่งไล่กวดเจ้าอันเสี่ยวไห่อยู่ตั้งนาน ตรงจุดนั้นก็เลยยิ่งพะอืดพะอมทรมานหนักขึ้นไปอีก
เรียกว่าหัวหน้าหน่วยสิฟะ! ตอนนี้แค่ได้ยินคำว่าหัวหน้านี่ตับฉันก็พาลจะระเบิดอยู่แล้ว!