กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 149 รีบหนีไปซะเถอะ
โอ้โฮโฮโฮฮ~
จุดสำคัญของโจวเหมิ่งโดนจู่โจมอย่างกะทันหันจนต้องส่งเสียงร้องโหยหวนออกมาติดต่อกันหลายที ฟังดูไม่เหมือนเสียงมนุษย์เลยสักนิด
แต่ว่าในนาทีสำคัญแบบนี้ พื้นฐานฝีมืออันแน่นหนาที่ฝึกปรือมาหลายปีก็ยังคงออกฤทธิ์ได้ทันท่วงที โจวเหมิ่งอดทนความเจ็บปวดพลิกตัวกลับมาได้อย่างรวดเร็วในเสี้ยววินาที ก้นบุหรี่ในมือถูกดีดใส่คนที่ลอบเข้ามาโจมตีจากด้านหลังทันที แต่ว่าอันเสี่ยวไห่เบี่ยงหัวหลบไปได้ฉิวเฉียด
โชคดีที่อันเสี่ยวไห่ไม่ได้มั่นใจเต็มร้อยว่าโจวเหมิ่งอยากจะมาดักรอเพื่อทำมิดีมิร้ายจริงหรือเปล่า เลยยังออมมือเอาไว้บ้าง ไม่อย่างนั้นป่านนี้โจวเหมิ่งคงลุกขึ้นยืนไม่ไหวไปแล้ว
พอต่างฝ่ายต่างมองเห็นหน้ากันชัดๆ ก็ต้องชะงักงันอึ้งกันไปทั้งคู่
หัวหน้า!
ไอ้เด็กเวรนี่!
ชิบหาย! วิ่งสิ!
อันเสี่ยวไห่ปฏิกิริยาไวสุดขีด เสียงของโจวเหมิ่งยังไม่ทันขาดคำด้วยซ้ำ อันเสี่ยวไห่ก็หมุนตัวพุ่งทะยานวิ่งหนีออกไปไกลหลายเมตรแล้ว