ตอนที่ 148 มีคนไม่หวังดี

ตอนที่ 148 มีคนไม่หวังดี

“หัวหน้าหน่วยกองพล เราจำเป็นต้องทำแบบนี้ทุกครั้งเลยเหรอครับเนี่ย?”, พลทหารอารักขาเอ่ยถามด้วยสีหน้าหงุดหงิดไม่สบอารมณ์

ทุกครั้งที่โจวเหมิ่ง (โจวเหมิ่ง) มาเยี่ยมพี่สะใภ้ที่หมู่บ้านอาผอเจี่ยว เขาจะต้องแอบเปลี่ยนเสื้อผ้าเป็นชุดไปรเวทตั้งแต่อยู่ไกลจากหมู่บ้านลับตาคน แล้วถึงค่อยเดินเท้าเข้าไปข้างในแถมยังไม่ยอมให้พลทหารอารักขาตามไปไปด้วยสักครั้ง ทำเอาพลทหารอารักขาต้องคอยนั่งลุ้นนั่งเครียดเป็นห่วงอยู่ตั้งนานสองนานทุกที

“จำเป็นสิฟะ แกช่วยหุบปากแล้วเลิกบ่นสักทีเถอะไอ้หนู!”, โจวเหมิ่งเปลี่ยนเสื้อผ้าไปพลางถลึงตาใส่พลทหารอารักขาไปทีหนึ่ง

โจวเหมิ่งรู้ดีว่า สมัยที่หลินเจี้ยนกั๋ว (หลินเจี้ยนกั๋ว) ปฏิบัติภารกิจลับพิเศษ ถึงแม้ในทางนิตินัยจะถูกปลดออกจากการสังกัดกองกำลังตำรวจติดอาวุธแล้ว และไม่เคยมีใครเอ่ยปากพูดเรื่องนี้ให้เฉินซีหรู (เฉินซีหรู) ฟังตรงๆ แต่คนเป็นภรรยาย่อมต้องสังหรณ์ใจและรู้สึกได้อยู่แล้ว