กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 115 สำนักงานอัยการมาแล้ว
ตกดึก อันเสี่ยวไห่พลิกตัวไปพลิกตัวมานอนไม่หลับเอาเสียเลย จนกระทั่งฟ้าใกล้สว่าง ถึงได้เคลิ้มหลับไปงีบหนึ่ง
ภาพของผู้ชายที่ใส่แว่นตากันแดดสีชาแล้วส่งยิ้มให้ วนเวียนอยู่ในหัวของอันเสี่ยวไห่ซ้ำแล้วซ้ำเล่า ราวกับฝันร้ายที่สลัดไม่หลุด อันเสี่ยวไห่รู้ดีว่าอีกนานเลยทีเดียวที่เขาคงจะต้องถูกผู้ชายใส่แว่นสีชาคนนี้ตามหลอกหลอน
เขาเป็นใครกันแน่? แท้จริงแล้วเขาคือใครกันแน่? เขารู้มากแค่ไหนกันเชียว? ทำไมถึงไม่ยอมแฉเรา? เขาเข้ามาพูดจาแบบนั้นกับฉันมีจุดประสงค์อะไรกันแน่?……
คำถามมากมายผุดขึ้นมาอัดแน่นอยู่ในหัวของอันเสี่ยวไห่ สูบพลังงานจิตใจของเขาไปจนหมดเกลี้ยง
“อาไห่ ช่วงนี้ทำไมนายถึงได้ดูเหม่อลอยชอบกลล่ะ?” พี่สามยื่นแก้วน้ำให้อันเสี่ยวไห่ พลางถามด้วยความระมัดระวัง
พี่สามยื่นแก้วน้ำให้อันเสี่ยวไห่ พลางถามด้วยความระมัดระวัง
ช่วงนี้กระแสข่าวข้างนอกค่อนข้างตึงเครียดสุด ๆ จนทำให้พี่สามไม่มีแม้กระทั่งอารมณ์จะชงชาดื่ม ต้องอาศัยดื่มน้ำเปล่าแทนไปก่อน
“อ๋อ ไม่มีอะไรครับ ผมแค่กำลังคิดอะไรเพลิน ๆ อยู่น่ะ”