กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 114 แว่นตากันแดดสีชา
อันเสี่ยวไห่ก้าวเท้าพ้นออกจากห้องน้ำปุ๊บ ก็รู้สึกได้ทันทีว่าสถานการณ์รอบตัวมันชักจะทะแม่งๆ ชอบกล!
ทางเดินเงียบกริบไร้ผู้คน ผู้คุมที่ทำหน้าที่คุมตัวเขาหายตัวไปอย่างไร้ร่องรอย เหลือเพียงแค่ใครคนหนึ่งที่สวมแว่นกันแดดสีชานั่งแปะหราอยู่บนเก้าอี้ตรงทางเดิน
ตอนนี้แว่นตากันแดดสีชาคนนั้นกำลังจ้องมองตรงมาที่อันเสี่ยวไห่ มุมปากประดับด้วยรอยยิ้มจางๆ แบบที่อ่านความรู้สึกไม่ได้
อันเสี่ยวไห่สังเกตเห็นไอ้แว่นสีชานี่ตั้งแต่ตอนปะปนอยู่ในฝูงชนแล้ว
ถึงแม้ว่าหมอนี่จะพยายามทำตัวให้กลมกลืนและทำตัว สงบเสงี่ยม เจียมตัว สุดๆ แต่มีจุดหนึ่งที่แปลกแยกอย่างเห็นได้ชัดก็คือ ทุกคนต่างกำลังงงหัวหมุนวุ่นวายกับการทำงาน มีเพียงเขาคนเดียวที่ยืนกอดอกมองนิ่งๆ สีหน้าแววตาไม่มีความเปลี่ยนแปลงใดๆ เลยตั้งแต่ต้นจนจบ
ก่อนหน้านี้ สติสัมปชัญญะทั้งหมดของอันเสี่ยวไห่จดจ่ออยู่กับเรื่องไฟแช็ก ลองมานั่งคิดทบทวนดูดีๆ แล้ว ตาคนนี้โคตรจะมีพิรุธน่าสงสัยเลย ถึงกระนั้นอันเสี่ยวไห่ก็ขี้เกียจจะเก็บเอามาคิดฟุ้งซ่านให้เปลืองสมอง บางทีหมอนี่อาจจะเป็นแค่สายสืบนอกเครื่องแบบที่ได้รับมอบหมายให้มาสืบคดีอะไรสักอย่างก็ได้มั้ง
แต่ตอนนี้สถานการณ์มันเปลี่ยนไปแล้ว ดูท่าทางหมอนี่พุ่งเป้ามาที่เขาโดยเฉพาะเลย