ตอนที่ 93 เป็นบ้าไปแล้วหรือไง!

ตอนที่ 93 เป็นบ้าไปแล้วหรือไง!

ข่าวดีที่มาแบบกะทันหัน ช่วยดึงสติของเฉินสุ่ยเฟินให้หลุดพ้นจากสภาพอันน่ากลัวนั้นได้เสียที ในสถานการณ์แบบนี้ เธอก็ไม่รู้จะพูดอะไรดี ได้แต่หลั่งน้ำตาแล้วกล่าวขอบคุณซ้ำๆ อยู่อย่างนั้น

บรรดาผู้บริหารเรือนจำต่างพากันยิ้มแย้มแจ่มใส ท่าทีเป็นกันเองสุดๆ เดินเข้ามาจับมือของเฉินสุ่ยเฟินแล้วพูดจาปลอบโยนไม่ขาดปาก บรรยากาศอบอุ่นและเป็นกันเองมาก

ถ้าไม่มีพวกเจ้าหน้าที่ฝ่ายประชาสัมพันธ์คอยยืนถือกล้องถ่ายรูปอยู่ข้างๆ ล่ะก็ ทุกอย่างคงดูจริงใจกว่านี้เยอะ

บรรดาผู้นำไม่ได้อยู่ตั้งนาน หลังจากประกาศข่าวเสร็จและรับคำขอบคุณจากญาติผู้ต้องขังแล้ว ก็พากันทยอยเดินกลับกันไปหมด เพราะทุกคนต่างก็มีงานรัดตัวกันทั้งนั้น

ก่อนจะกลับ หยางหย่วนปิง ส่งสายตาให้อันเสี่ยวไห่แถมยังแอบวางโคคา-โคล่ากระป๋องหนึ่งไว้บนตู้ตรงหน้าประตูด้วย

เรื่องนี้ทำให้อันเสี่ยวไห่รู้สึกซาบซึ้งใจไม่น้อย ในยุคสมัยนี้ โค้กกระป๋องแดงถือเป็นของอินเทรนด์สุดๆ ราคาตั้งกระป๋องละหนึ่งหยวนกว่าๆ ไม่ใช่ว่าทุกคนจะใจถึงควักเงินซื้อกินได้ง่ายๆ หรอกนะ