ตอนที่ 88 การลอบสังหารที่จู่ ๆ ก็โผล่มา

ตอนที่ 88 การลอบสังหารที่จู่ ๆ ก็โผล่มา

ความจริงปรากฏชัด คำนี้หมายถึงความจริงมักจะค่อย ๆ โผล่พ้นน้ำขึ้นมาตามกาลเวลาเสมอ

แต่อันเสี่ยวไห่รู้สึกว่าตัวเองไม่มีเวลามานั่งรอให้ระดับน้ำค่อย ๆ ลดลงหรอก ในเมื่อก้อนหินมันจมอยู่ก้นบึ้ง การจะทำให้มันลอยขึ้นมาผิวน้ำได้ มันไม่ได้มีแค่การรอคอยวิธีเดียวนักหรอก

ผ่านไปห้าวัน หลี่หย่งก็กลับมาแล้ว ส่วนหมาเสี่ยวเหว่ยยังคงนอนรักษาตัวอยู่ที่โรงพยาบาล เพราะแผลที่โดนซัดเข้าที่ท้ายทอยตรง ๆ จนสมองกระทบกระเทือน ค่อนข้างน่าเป็นห่วงทีเดียว

ใบหน้าของหลี่หย่งพันด้วยผ้าก๊อซจนแน่นหนา หัวทั้งหัวบวมปูดใหญ่ขึ้นมาอีกรอบ ดูสภาพแล้วน่าอนาถสุด ๆ เหตุการณ์ที่เพิ่งเจอมาทำให้เขาไม่มีมาดกร่างหลงเหลืออยู่อีกต่อไปแล้ว เดินไปไหนก็ก้มหัวทำตัวนอบน้อมเจียมเนื้อเจียมตัวสุด ๆ