เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 56 พูดคุยอย่างออกรสและสติที่ต้องระวัง
“นี่สิบโมงกว่าแล้วเหรอ? เร็วขนาดนี้เลยเหรอ?!” เถียนเฉียวหมิงยังตั้งตัวไม่ทัน
“ก็ใช่นะสิยะ เสี่ยวกวงร้อนรนจนก้นไม่ติดเบาะ ส่งซิกส่งสายตาให้คุณตั้งนานสองนานแล้ว คุณนะ ไม่ชายตามองเขาเลยสักนิด ในสายตามีแต่เสี่ยวไห่คนเดียวเลยนะเนี่ย!”, ซ่งเสี่ยวอวี่เอ่ยปากแซวเชิงหยอกล้อ
“ฮ่าๆ ความผิดของผมเอง ความผิดของผมเอง!”, เถียนเฉียวหมิงรีบเอ่ยปากยอมรับผิดทันที “น่าเสียดายจริงๆ ทำไมเวลาถึงผ่านไปเร็วขนาดนี้เนี่ย?”
เห็นได้ชัดเจนว่าเถียนเฉียวหมิงยังคุยไม่หนำใจเลยสักนิด
“พี่ใหญ่ วันข้างหน้ายังอีกยาวไกล ค่อยๆ เป็นค่อยๆ ไปก็ได้ครับ วันนี้คงต้องพอแค่นี้ก่อน ไว้โอกาสหน้าผมค่อยหาโอกาสมาใหม่แล้วกันครับ”
“เฮ้อ เอาตามนั้นก็ได้ น่าเสียดายจริ๊ง!” ความรู้สึกเสียดายของเถียนเฉียวหมิงแสดงออกมาทางสีหน้าอย่างปิดไม่มิด ถอนหายใจเฮือกใหญ่แล้วหันไปพูดกับอันเสี่ยวไห่ว่า: “เสี่ยวไห่ อยู่ที่นี่ก็ตั้งใจทำตัวดีๆ นะ พยายามได้ออกมาโดยเร็วที่สุดล่ะ!”