ตอนที่ 55

ตอนที่ 55

@@@ตอน 55@@@

“อันเสี่ยวไห่ ทำไมแกถึงต้องช่วยมันพูดด้วยวะ?”

อันเสี่ยวไห่ยังคงเหม่อลอยอยู่ แต่กลับได้ยินเสียงของกุ่ยลิ่วถามขึ้น อันเสี่ยวไห่หันไปมอง ปรากฏว่ากุ่ยลิ่วกำลังจ้องเขม็งมาที่เขาด้วยแววตาเป็นประกาย

“ไม่มีอะไรหรอก ฉันแค่ทนดูพวกมันรังแกพวกเราฝ่ายเดียวไม่ไหวก็เท่านั้นแหละ” อันเสี่ยวไห่ยักไหล่เบาๆ แล้วก้มหน้าก้มตาเก็บข้าวของของตัวเองต่อ

สภาพห้องขังที่เละเทะย่อมต้องมีคนจัดการเก็บกวาดอยู่แล้ว และคนที่ต้องรับหน้าที่นี้ก็คือพวกที่โดนรังแกเป็นประจำอย่างเติ้งเหว่ย นักโทษคดีข่มขืนนั่นเอง เขารีบก้มหน้าก้มตาตักน้ำมาเช็ดคราบเลือดบนพื้นอย่างรู้งาน

“ทนดูพวกมันรังแกพวกเรา... พวกเราอย่างนั้นเหรอ เข้าท่าดีนี่หว่า!”

กุ่ยลิ่วกระตุกยิ้มมุมปาก พยักหน้าให้อันเสี่ยวไห่ทีหนึ่ง จากนั้นก็รวบนิ้วชี้กับนิ้วกลางมือขวาแตะเบาๆ ที่หน้าผากของตัวเอง

อันเสี่ยวไห่ยิ้มบางๆ แล้วเก็บของต่อ

ท่าทางแบบนี้ของกุ่ยลิ่วคือการแสดงความเคารพกันระหว่างพวกนักโทษ