ตอนที่ 23 ผู้คุมทั้งนั้นเลย

ตอนที่ 23 ผู้คุมทั้งนั้นเลย

สองวันต่อมา เวลาส่วนใหญ่ของอันเสี่ยวไห่หมดไปกับการนอนเหม่อมองเพดาน

อันเสี่ยวไห่ไม่มีทางแหกคุกไปกับสวีเทียนโย่วเด็ดขาด

เพราะถ้าทำแบบนั้นลงไป ก็จะไม่มีทางหวนกลับได้อีกเลย ในอนาคตถ้าเขาไม่ตายด้วยน้ำมือพวกพ่อค้ายา ก็คงต้องตายด้วยน้ำมือตำรวจอยู่ดี

ยิ่งไปกว่านั้น ถึงตอนนั้นพวกตำรวจเลวที่สมคบคิดกับมือมืดเบื้องหลัง ต่อให้ยิงเขาทิ้งกลางฝูงชน ก็คงไม่มีปัญหาหรือความผิดอะไรติดตัวเลยสักนิด

ถ้าอันเสี่ยวไห่อยากออกไปใช้ชีวิตปกติกับครอบครัวและเพื่อนฝูง เขาจะแหกคุกไม่ได้เป็นอันขาด หากจะออกไป ก็ต้องไปด้วยช่องทางและวิธีที่ดูปกติชอบธรรมในสายตาคนทั่วไปเท่านั้น

ในสายตาของอันเสี่ยวไห่ เรื่องพวกนี้ไม่ได้ยากเย็นอะไรเลย

สามปี จะว่าสั้นก็ไม่สั้น แต่จะว่ายาว ก็ไม่ได้ยาวอะไรขนาดนั้น อย่างน้อยเมื่อเทียบกับยี่สิบปีในอีกชาติหนึ่ง ก็ถือว่าห่างไกลกันเยอะ เทียบกันไม่ติดเลยสักนิด