ตอนที่ 22 ล้างแค้นต้องรีบทำตอนที่ยังร้อนอยู่

ตอนที่ 22 ล้างแค้นต้องรีบทำตอนที่ยังร้อนอยู่

เป็นทะเลมืดผืนนั้นอีกแล้ว แต่ครั้งนี้แม้แต่แสงจันทร์ก็หายวับไปกับตา ท้องฟ้าและผืนดินมืดมิดราวกับห้วงเหวลึก

อันเสี่ยวไห่นั่งอยู่บนหาดทรายสีดำ ข้างกายมีเงาร่างสูงใหญ่ร่างหนึ่ง แต่กลับมองไม่เห็นใบหน้า ในใจของอันเสี่ยวไห่รู้ดีว่า เงาร่างสีดำมหึมานี้ก็คือพ่อในความทรงจำของเขานั่นเอง

ถึงแม้อันเสี่ยวไห่จะไม่ค่อยอยากให้พ่อปรากฏตัวในความฝันของตัวเองสักเท่าไหร่ แต่เขาก็ปฏิเสธไม่ได้

“เสี่ยวไห่เอ๋ย จำไว้ให้ดี บนทะเลไม่มีทางเดินหรอก เพราะตัวทะเลนั่นแหละคือทางเดิน...”

เงาดำกำลังพูด เปรียบเสมือนกำลังเล่าให้อันเสี่ยวไห่ฟัง และเปรียบเสมือนกำลังพึมพำกับตัวเองเบาๆ ลมทะเลท่ามกลางคำพูดของเงาร่างยักษ์เริ่มแปรเปลี่ยนเป็นอ่อนโยนขึ้นเรื่อยๆ จนกระทั่งสุดท้ายกลายเป็นพายุที่อบอุ่นระอุ!