กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
จิว ๆ……
นี่คือเสียงร้องของปลาผีภูเขาไฟ คล้ายนก ไพเราะกังวานเป็นพิเศษ แต่มันก็เป็นลางบอกเหตุก่อนเปิดใช้งานการโจมตี เสาเพลิงลาวาเส้นผ่านศูนย์กลางหลายร้อยเมตรพุ่งขึ้นจากเบื้องล่าง ชั่วขณะนั้นโลกใต้ทะเลปรากฏโพรงขนาดมหึมา น้ำทั้งหมดในบริเวณนี้ระเหยจนหมด
ความสามารถของปลาผีคือการระเหย ไม่ว่าน้ำชนิดใด ขอเพียงเป็นน้ำก็ถูกมันระเหยได้ ดังนั้นธาตุน้ำจึงถูกข่มโดยกำเนิด หากสูงกว่าหนึ่งระดับใหญ่ก็ยังรับมือได้ แต่ตอนนี้อยู่ในระดับเดียวกัน
ไม่เพียงเท่านั้น กลิ่นอายของปลาผีตัวนี้ยังกดยอดราชันคลื่นสมุทรไว้อย่างมั่นคง
คลื่นปราณกำลังคิดถึงความเป็นไปได้ในการยอมแพ้ทันที น่าเสียดายที่การต่อสู้เพิ่งเริ่ม หากเขาจบเร็วเกินไปอาจทำให้อีกฝ่ายไม่พอใจ ใครใช้ให้อีกฝ่ายเป็นยอดฝีมือที่หยั่งไม่ถึง เขาได้แต่ปลอบใจตัวเองให้ทำหน้าที่คู่ซ้อมให้ดี
ในสายตาของคลื่นปราณ คนตรงหน้าไม่ได้มีพลังอำนาจ “ต่ำ” อย่างที่แสดงออกมา หากมองเขาเป็นผู้บำเพ็ญเซียนเทพจริง ๆ ก็ไม่รู้ว่าจะตายอย่างไร