เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
อยู่เหนือผู้อื่นนานเกินไป หรือเล่นกับอำนาจมากเกินไป คนเราจะสูญเสียความกล้า และสูญเสียแรงผลักดันที่จะก้าวขึ้นไป
คนกลุ่มนี้โดยพื้นฐานแล้วเก่งแต่ข่มกันเองในกลุ่ม ไม่มีความก้าวหน้า ตามธรรมชาติแล้วจึงไม่เป็นที่ยอมรับของหวังมู่
หวังมู่ไม่คิดจะพูดกับพวกเขาเลย เขายืนอยู่กลางอากาศ ซึ่งไม่นับว่าเป็น "ก้มมอง" ด้วยซ้ำ แต่เป็นการเพิกเฉย เขาดึงการ์ดออกมาหนึ่งใบด้วยตัวเอง เขาสาบานว่าตนจั่วแบบสุ่ม และการ์ดก็แค่เก็บไว้ ไม่ได้จัดเรียง
แต่การ์ดก็มีสายสัมพันธ์เช่นกัน ดังนั้นใบที่หวังมู่ดึงออกได้จึงมีชื่อว่า【ความโปรดปรานจากโชคชะตา】
"ผมเปิดใช้งานความโปรดปรานจากโชคชะตา หากมันเป็นการ์ดใบแรกที่ถูกใช้ในการประลองหนึ่งครั้ง มันจะเพิ่มโชคของตนเองอีกหนึ่งเท่า และภายใต้อิทธิพลของโชคชะตา ความเร็วความคิดของศัตรูจะลดลง"
ระลอกคลื่นไร้รูปแผ่กระจาย มนุษย์เหล่านั้นภายในมิติล้มลงกับพื้นทีละคน ไม่อาจโต้กลับได้อย่างมีประสิทธิภาพเลย