ตอนที่ 347 ช่วงชิงสรรค์สร้าง

เดิมทีคะแนนของหวังมู่มาถึงสี่หมื่นแล้ว และหลังจากมารเนตรตัวนี้ถูกผนึกอย่างสมบูรณ์ กลับเพิ่มขึ้นตรง ๆ ถึงห้าหมื่น!

แต่ถึงกระนั้น คะแนนของหวังมู่ก็ยังเป็นเพียงอันดับสิบเอ็ด

หวังมู่คิดว่า ในเมื่อเป็นเช่นนี้ งั้นก็เข้าสิบอันดับแรกไปเลย น่าเสียดายที่ภายนอกดินแดนโบราณนี้ไม่มีเวลา หวังมู่จึงไม่รู้จริง ๆ ว่าผ่านไปนานเท่าใด

เวลาจริงไม่มีอยู่ที่นี่ และไม่รู้ว่าเหตุใดเทพดั้งเดิมแห่งกาลเวลาจึงไม่ส่องแสงเรืองรองมาที่นี่

หลายวันต่อมา ในวันนี้ หวังมู่ติดตามตามปกติ พลันรู้สึกถึงความระวังตัว เขาใช้ม่านเร้นลับโดยไม่รู้ตัว ก็เห็นลูกศรเปลวเพลิงสีแดงคล้ำพุ่งผ่านตำแหน่งเดิมของเขา

นี่มาพร้อมการเตรียมการ จึงมีการโจมตีอีกมากตามมาในภายหลัง นั่นคือเปลวเพลิงสีมืดที่ท่วมฟ้าปกปฐพี และยังมีกลิ่นอายหมองเทาราวกับจะแผ่ขยายไปทุกตำแหน่ง

แต่หวังมู่กลับรู้สึกยินดี เดิมทีเขายังกลุ้มใจที่หามารปรารถนาเหล่านั้นไม่พบ เพราะแต่ละตัวซ่อนลึกเกินไป ตอนนี้พวกมันออกมาเอง ยังมาทีเดียวสองตัว เขาจะไม่ดีใจได้อย่างไร?