ตอนที่ 346 ทั้งร่างล้วนเป็นสมบัติ

แก่นแท้ของชีวิตคือฟ้าบุพกาล

ประเภทของความปรารถนามีทั้งดีและร้าย

แต่เผ่ามารนั้นแตกต่าง พวกมันเป็นคนชั่วโดยสันดานแต่กำเนิด

ดังนั้นหวังมู่จึงคาดเดาด้วยเจตนาร้ายที่สุดเท่าที่จะทำได้

หลังจากพบว่าไม่มีมารมาหาถึงที่อีก หวังมู่ก็จิตสำนึกถึงสาเหตุทันที แต่เขาไม่สนใจ เพราะแก่นแท้ของเผ่ามารสุดท้ายก็คือความปรารถนา ถูกดึงดูดร้อยเปอร์เซ็นต์

หลังใช้อำนาจสิทธิ์ของจิตมารยกเลิกคำสั่งในพื้นที่ ก็มีเผ่ามารบางส่วนปรากฏตัวออกมาทีละเล็กละน้อย โดยพื้นฐานเป็นมารตกต่ำ มอบให้ชิงหลิงจัดการทั้งหมด ถือเป็นการฝึก

ส่วนหวังมู่เองกำลังจ้องดอกบัวดำในมือเหม่อลอย นี่คือสัตว์วิญญาณในจินตนาการของเขา ดูดซึมความปรารถนาของเจ้านายเพื่อเติบโต ล่อลวงจิตใจเจ้านายตลอดเวลา มันสามารถเพิกเฉยต่อสัญญาบางส่วนและสร้างความเสียหายแก่เจ้านายได้

แต่สัญญาหลักยังไม่อาจล่วงเกินได้ ดอกบัวดำไม่อาจฆ่าเจ้านาย และไม่อาจก่อผลสะท้อนกลับในเวลาสำคัญ แก่นแท้ของมันไม่ใช่จิตมาร แต่เป็นสัตว์วิญญาณ

การสะกดใจของมันไม่ใช่เพื่อฆ่าเจ้านาย แต่เพื่อขัดเกลา