เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
ในโลกใบเล็กเจ็ดสวรรค์ มีสองที่ที่จัดเก็บข้อมูล หนึ่งในนั้นอยู่ที่โจวซื่อ ด้านนั้นหวังมู่จะไปเอง แต่ไม่ต้องรีบ เพราะโจวซื่อไม่มีผู้คนเลย และไม่ต้องกังวลว่าไปช้าจะมีเรื่องน่าเสียดายทิ้งไว้
หลังจากให้ชิงหลิงส่งคน หวังมู่ก็ไปหุบเขาลมวสันต์เอง และถือโอกาสพ่วงไปด้วย โดยพาเฉาเยว่ไป สำหรับเฉาเยว่แล้ว นี่เป็นการเดินทางอันมหัศจรรย์ เขามาด้วยความกังวล กลับไปด้วยความยินดีเต็มใจ
อีกทั้งการกลับไปใช้เวลาเพียงชั่วพริบตา เขาเห็นเพียงประธานสมาคมใหญ่แห่งเสินโจวหลับตา แล้วยื่นมือมากดบนบ่าตัวเอง ชั่วขณะถัดมา ทั้งสองก็มาถึงด้านนอกหุบเขาลมวสันต์
เฉาเยว่ไม่รู้ว่าความรู้สึกของตัวเองเป็นอย่างไร คงประมาณว่าตกตะลึงกระมัง? แม้วันนี้จะประหลาดใจมากพอแล้ว เขาก็ยังสร้างความเคยชินไม่ได้
แต่เขาจำเรื่องสำคัญได้ เจ้าหน้าที่สมาคมคนนั้นบอกเขาเป็นพิเศษว่า เมื่อเผชิญหน้ากับประธานสมาคมใหญ่ผู้นี้ ตรงไปตรงมาที่สุด และอย่าเสียเวลา ตอนนี้เขาจึงปฏิบัติตามทันที