เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
ณ ต้นกำเนิดโยวเทียน หลังหวังมู่จากไป มีเสียงหนึ่งดังออกมา
“เจ้ามองเห็นศักยภาพเขาขนาดนั้นเลยหรือ?”
“ไม่ใช่การมองเห็นศักยภาพ แต่เป็นการเสี่ยงหาทางออก ข้ายังไม่อยากตาย”
“แล้วเหตุใดตอนนั้นเจ้าจึงใช้กายาเทพไปขวางกั้นช่องโหว่เล่า?”
“หรือว่าพวกเจ้าจะขวางได้?”
อวิ๋นเทียนยิ้ม แล้วแปรเปลี่ยนเป็นแสงเงาอีกครั้ง เทพอื่นอาจยังมีซากศพเหลืออยู่ แต่พระองค์ต่างออกไป ในฐานะเทพแห่งนภาเมฆา ชั้นอวิ๋นเทียนที่เชื่อมต่อกับโลกวิญญาณนี้ คือกายาเทพของพระองค์
ท้องฟ้าแตกสลายอย่างรุนแรง พระองค์ใช้กายาเทพทั้งหมดเป็นค่าตอบแทน จึงอุดได้อย่างสมบูรณ์ ตนเองก็พบความตาย เจตจำนงตกลงมาที่นี่ ถูกเทพศักดิ์สิทธิ์นิรนามแห่งโยวเทียนองค์นั้นเก็บรักษาไว้
พระองค์นึกถึงเรื่องหนึ่งขึ้นมาอีก: “เทพศักดิ์สิทธิ์มีแปดองค์หรือสิบองค์กันแน่?”
มีผู้ตอบ: “ไม่ใช่เก้าองค์หรือ?”
อีกคนกล่าว: “ตามการคาดเดา เจ็ดนภาโบราณกาลต้องมีอย่างละหนึ่งองค์ โยวเทียนมีหนึ่งองค์ ฟ้าขาวและฟ้าดำกับโลกดวงดาวอาจมีอย่างละหนึ่งองค์ ดูท่าจะเกินสิบองค์”