เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
ราชันอสูรราตรีมองชายคนหนึ่งที่ปรากฏขึ้นตรงหน้าอย่างไม่อาจละสายตา เขาไม่รู้ด้วยซ้ำว่าอีกฝ่ายปรากฏตัวขึ้นเมื่อใด ความรู้สึกนี้ช่างแปลกประหลาด ทั้งที่เห็นชายคนนั้นปรากฏขึ้น แต่กลับรู้สึกว่าเขาอยู่ตรงนั้นมาตลอด
ความรู้สึกแบบนี้ไม่อาจคิดใคร่ครวญให้ลึกได้ ไม่อย่างนั้นมันจะบีบให้เขาคลุ้มคลั่ง
อย่างไรก็ตาม เขารู้จักมนุษย์คนนี้ อสูรราตรีทั้งหมดมีการเชื่อมต่อพิเศษกับราชันอสูรราตรี เคยมีอสูรราตรีพบหวังมู่ขณะเก็บดวงจิตวิญญาณ แต่ตอนนั้นมนุษย์คนนี้ยังอ่อนแอมาก
อดีตก็คืออดีต ตอนนี้ก็คือตอนนี้ ประโยคนี้เขาก็เข้าใจ จึงรักษาความเงียบงันเอาไว้
หวังมู่ละสายตามองราชันอสูรราตรีเล็กน้อย พูดตามตรง “หล่อ” มีหลายแบบ เขาคิดว่าอสูรราตรีในฐานะเผ่าพันธุ์ก็หล่อพอสมควร ดูเหมือนตัวร้ายใหญ่ แต่จริง ๆ แล้วพวกมันคือ “ข้าราชการ”
จากนั้น หวังมู่มองป้ายหลุมศพหลายแผ่น ด้วยสิทธิ์แห่งโลก เขาจึงมองเห็นได้มากกว่า ข้างล่างมีโพรงหลายแห่ง ศพเทพในนั้นหายไปแล้ว และต้นธารความมืดของโยวเทียนก็คือที่นี่