ตอนที่ 129 เวลาหยุดนิ่ง ไหลย้อนกลับ

นักศึกษายื่นขอวัสดุและเริ่มเตรียมการทดสอบ ขณะที่หลิวเจิ้นมองกลุ่มนักศึกษาเหล่านี้ด้วยความอิจฉา

เขาถอนหายใจด้วยอารมณ์มากมาย "พวกเขาโชคดีและมีความสุขจริง ๆ ที่ได้เจอครูอย่างนาย ฉันไม่คิดว่าความสามารถในการสอนของนายจะแข็งแกร่งขนาดนี้"

"คิดถึงตอนนั้น ครูสามคนที่ฉันผ่านมา มีเพียงคนเดียวที่บรรยายความคิดออกมาได้ อีกสองคนเอาแต่พูดแห้ง ๆ ภาคปฏิบัติมีแค่ครั้งเดียวในเทอมสุดท้าย"

หวังมู่ก็มองนักศึกษาเช่นกัน สีหน้าอ่อนโยน กล่าวเบา ๆ "ล้วนผ่านระยะเป็นนักศึกษามา อีกทั้งฉันอายุมากกว่าพวกเขาไม่กี่ปี รู้ว่าพวกเขาต้องการอะไร ความรู้ทางทฤษฎีใช้เวลาท่องก็จำได้ แต่โอกาสภาคปฏิบัตินั้นหายาก"

"แต่นักเพาะเลี้ยงคนอื่นทำแบบฉันไม่ได้ พวกเขามีพลังอำนาจไม่เพียงพอ หากเกิดเหตุไม่คาดคิดตอนสอนจริงก็ไม่ดี"

หลิวเจิ้นพยักหน้า เขาเพียงชมหวังมู่ ไม่ได้ลดค่าคนอื่น เพราะเขารู้ว่าหวังมู่คือหวังมู่ คนอื่นจำลองแบบไม่ได้

แต่มีจุดหนึ่งที่เขารู้สึกน่าสนใจ "ต่งอวี้คนนั้นยื่นขอวัสดุระดับจ่าฝูง ตามความเห็นของนาย เธอจะสำเร็จไหม"

หวังมู่พยักหน้า "สำเร็จได้ แต่เป็นได้เพียงว่าที่นักเพาะเลี้ยง ก่อนหน้านี้ในคาบภาคปฏิบัติเธอเพาะเลี้ยงสำเร็จมาแล้วครั้งหนึ่ง"