ตอนที่ 128 ตามหลักการไม่อนุญาต แต่ฉันคือหลักการ

ในสายตาหวังมู่ โลกเป็นสิ่งที่มหัศจรรย์ ดินแดนลับซ้อนกันเป็นโลกซ้อนโลกไม่ได้ ไม่อย่างนั้นจะพังทลาย ส่วนโลกไม่เพียงซ้อนกล่องได้ ยังใช้ประโยคหนึ่งได้: หนึ่งดอกไม้หนึ่งโลก

รูปร่างภายนอกไม่สำคัญ ต้นไม้โลกและโลกของหวังมู่ต่างอยู่ในร่างกาย ส่วนโลกของชิงหลิงอยู่ในความว่างเปล่า สามารถตั้งประตูพิกัดของอีกโลกไว้ภายในโลกได้ หรือจะวางอีกโลกหนึ่งไว้ในโลกก็ได้

อย่างโลกของหวังมู่ ตอนนี้เติบโตถึงรัศมีโดยรอบห้ากิโลเมตร แต่ถ้าเขาหาวิธีได้ ก็สามารถเอาทั้งโลกที่โลกวิญญาณตั้งอยู่ใส่เข้าไปได้ มันต่างจากดินแดนลับ ไม่มีข้อจำกัดด้านขนาด

หวังมู่เคยคิดว่าในอนาคตสามารถเลี้ยงต้นไม้โลกสักชุด ใช้โลกของพวกมันประกอบเป็นค่ายกลหลอก น่าจะสนุกดี แต่เป็นเพียงความคิด ไม่ได้จะทำให้บรรลุผล ไม่มีความหมายอะไร นี่เป็นเพียงการปล่อยความคิดตามปกติของนักเพาะเลี้ยงอย่างหวังมู่ขณะรอคอยสัตว์วิญญาณเติบโต

หลิงเตี๋ยแห่งกาลเวลาเติบโตในโลก ตัวเองก็มาถึงระยะสุดท้ายแล้ว ผ่านไปเก้าวันก็จะออกจากดักแด้อย่างแท้จริง