ตอนที่ 42 พลังน้ำแข็งสมบูรณ์ เจ้าแดน!

อินทรีวายุครามเติบโตเร็วมาก ภายใต้การป้อนของเหลววิญญาณครามกับเนื้อสัตว์อสูรสองทาง แม้สายเลือดจะยกระดับ ยังคงมีขนอ่อนเต็มตัวภายในครึ่งเดือน เพียงแต่ต้องผลัดขนอ่อนแล้วเปลี่ยนเป็นขนนกจึงจะนับว่าเข้าสู่ระยะเติบโต

ก็ตอนนี้เอง ผีเสื้อผลึกเหมันต์ที่หวังมู่เกือบลืมไปแล้วก็มีความเคลื่อนไหวในที่สุด ชิงหลิงส่งกระแสเสียงด้วยพลังจิตวิญญาณบอกหวังมู่ว่ามันใกล้จะออกจากดักแด้แล้ว

ตอนนั้น หวังมู่ซึ่งกำลังเพาะเลี้ยงหลิงเตี๋ยวารีและหลิงเตี๋ยปฐพีพูดไม่ออก “เจ้านี่... ผมนึกว่าวิวัฒนาการล้มเหลว กลับสำเร็จเอาตอนนี้”

ไม่พูดพร่ำทำเพลง หวังมู่บินไป เปิดเครื่องจำลองสภาพอากาศเพื่อป้องกันเหตุไม่คาดคิด

เขามาได้จังหวะพอดี ไอหนาวแผ่กระจายจากป่าไทร หวังมู่สั่นตัว รู้สึกเหลือเชื่อ “ไม่จริงน่า ถึงผมจะยังไม่เลื่อนขั้น แต่ต่อสู้ตัวต่อตัวกับสัตว์อสูรชั้นห้า ผมชนะแน่ แถมมีภูมิต้านทานหลายอย่าง ยังรู้สึกหนาวได้อีก?”

เขามองดักแด้สีฟ้าน้ำแข็งที่ลอยตัวอยู่กลางอากาศ โดยรอบมีเกล็ดหิมะโปรยปราย ใบไม้และหญ้ามีน้ำค้างแข็งบาง ๆ อุณหภูมิที่นี่ลดฮวบ ชิงหลิงใช้พรคุ้มครองวิญญาณพฤกษา คุ้มครองเขตระบบนิเวศไว้